Adres & Telefoonnummer

Hoi!

Voor degenen die het willen weten, mijn adres in Engeland en mijn telefoonnummer daar. Mijn NL-telefoonnummer zal ik bijna nooit gebruiken.

Joy van Lieshout
DI.01.05.36
Whitworth Park Student Residence
316 Oxford Road
Manchester
M13 9WJ

+447508957580

Day 3

Dinsdag vertrok ik van Schiphol om 1,5 uur later weer op Manchester te landen. Daar stonden al een paar zogenaamde Purple People van de UoM (University of Manchester) me op te wachten om mij (samen met drie anderen) naar de bus te wijzen die ons naar onze huizen zou brengen. Een half uurtje later stapte ik het hoofdkantoor van Whitworth Park (mijn 'halls') binnen en tien minuutjes later kon ik mijn kamer in.

Mijn kamer is niet heel groot, maar goed, ik ben dan ook redelijk verwend met 23 m2 in Amsterdam. Het is wel een gezellige kamer met een mooi uitzicht. Ik vrees wel dat het in de winter behoorlijk koud gaat worden, maar ach, dat zien we dan wel.

De rest van de dag heb ik besteed aan boodschappen doen, pannen kopen en mijn koffers uitruimen. Gedurende de dag druppelde er ook twee huisgenootjes binnen: Een hysterische chinese jongen (wiens Engelse naam grappig genoeg Simon is, ik ben dus meteen omgedoopt tot Simon's Girlfriend) en een Spaans/Amerikaanse jongen, Sam. 's Avonds stonden Nicole en Suzanne voor mijn deur, die ik van de UvA ken en die al een paar dagen in Manchester zaten voor een lesgeef cursus. We zijn fijn sushi gaan eten en na een paar skype-gesprekjes ben ik vroeg gaan slapen, om pas na twaalf uur slaap weer wakker te worden.

De volgende ochtend kon ik helemaal zelf inrichten, want de activiteiten beginnen eigenlijk vandaag pas een beetje, dus ik besloot naar het centrum te lopen om mijn studentenkaart te halen en een studieboek te kopen dat ik niet op Amazon had kunnen vinden. Alles is hier prima op loopafstand van mijn huis, dus dat is heel fijn. Toen ik in het centrum aankwam liep ik meteen tegen de Primark aan, dus mijn eerste ponden zijn er alweer doorheen.

Daarna heb ik mijn eerste Bikramyoga-les gevolgd (!) maar die verdient een hele eigen blogpost. Ik kan je wel vertellen: het is HEEL ERG ZWAAR, vooral als je bedenkt dat mijn longen over het algemeen niet zo heel erg van hitte houden. Maar als je klaar bent

voel je je fantastisch, dus (ondanks mijn zeurende spierpijn) zometeen ga ik weer.

Na nog wat gewinkeld te hebben (handdoeken, kussen, kleerhangers, the works) sprong ik in de bus naar huis, en heb ik daar mijn allereerste avondmaal gekookt. Tussen mijn huisgenoten in, die enerzijds een driedubbele portie pasta met kip, en anderzijds voor de twee chinese huisgenoten (want ja, het vierde huisgenootje is een verlegen chinees meisje genaamd Jessica) en een chinese vriend een achterlijke portie ingewikkeld-ogend chinees voedsel.

Daarna hebben we nog een biertje gedronken in het café naast Whitworth Park, genaamd Big Hands en toen toch weer vroeg gaan slapen.

Wat me opgevallen is

• De Mancunians zijn vriendelijk! Goed, britten zijn in het algemeen natuurlijk hartstikke beleefd, maar ik heb het idee dat Mancunians nog liever zijn.
• Er zijn hier achterlijk veel Aziaten. De afgelopen dagen voelde ik me een beetje allenig, omdat alleen sommige exchange students er zijn, en dat zijn dan bijna allemaal chinezen. En helaas zijn die niet zo heel erg open, maar klitten ze vooral heel erg samen.
• Chinezen eten altijd rijst. Avondeten, lunch, ontbijt, overal zit rijst bij.
• Ik neem belachelijk snel accenten over. De afgelopen dagen heb ik Amerikaans (!) gesproken, omdat mijn huisgenoot een nogal sterk accent heeft, MAAR DAT WIL IK HELEMAAL NIET.

Goed, tot zover mijn eerste echte blog. Hoe is het daar in Nederland?

'Ello Guv'nor!

Dag liefsten!

Omdat ik jullie voor bijna een half jaar ga verlaten om een semester aan de University of Manchester te studeren, en ik jullie natuurlijk wel op de hoogte wil houden van mijn avonturen, maar ik eigenlijk te lui ben om jullie allemaal te mailen (sorry), heb ik deze blog aangemaakt. Hier zal ik van tijd tot tijd een berichtje achterlaten, zodat jullie een idee krijgen hoe mijn Engelse leven is.

Ik zit nu bij mijn ouders thuis, terwijl mijn kamer in Amsterdam vol staat met verhuisdozen. Morgen gaan we al deze spullen ophalen en diezelfde avond nog trekt mijn onderhuurder erin. Voor de laatste twee nachtjes slaap ik bij Simon, want 13 september stap ik 's ochtends op het vliegtuig!

Eigenlijk is alles gewoon geregeld, zowel hier als in Manchester zelf. Ik sta ingeschreven bij de uni, ik heb een kamer en een mooi schema van de intro-week. Mijn kamer hier is onderverhuurd, ik heb mijn werk opgezegd en afscheid genomen van mijn liefsten. Dus nu het een kwestie van afwachten, en eerlijk, dat is het ergst. In mijn hoofd ben ik al in Engeland, in mijn hoofd ben ik bezig met mijn kamer inrichten en boodschappen doen en in mijn hoofd ben ik mijn huisgenoten aan het ontmoeten. Toch is het ook heel erg spannend, ook al is het maar 1,5 uur vliegen weg. Voor nu, nog 3 nachtjes slapen!