Hoi!
Het is alweer even geleden dat ik iets van me heb laten horen. De afgelopen tijd is het dan ook best wel chaotisch geweest.
Ik ben op 4 december naar Keswick geweest, een stadje in het zogenaamde Lake District, een gebied met allerlei meren in het noorden van Engeland. Keswick ligt aan het meer Derwent en er stroomt een kleine rivier doorheen. Het is ee heel klein pittoresk dorpje temidden van bergen en water, waar zowel Coleridge als Wordsworth zeer geïnspireerd door waren en veel tijd hebben doorgebracht om te schrijven. Toen ik er aankwam was er een kerstmarkt bezig, wat nog extra leuk was. Je kon een boottocht over de Derwent maken, dus dat heb ik natuurlijk gedaan.
Het is echt onbeschrijflijk hoe mooi dat meer en de omgeving is. De ruwe natuur waarover je leest in oude boeken en gedichten kun je daar vinden. Op de toppen van de bergen lag sneeuw terwijl er mist hangt over de oppervlak van het water. Het bootje was klein, hout en ietwat gammel en de kapitein was verkleed als kerstman en deelde mince pies en sherry uit. Het dorpje zelf is heel klein en kent nogal wat hoogteverschillen. De Greta is een kleine maar woeste rivier en het is dan ook niet verbazend dat Wordsworth de inspiratie vond om er een gedicht over te schrijven. Vlak aan de Greta lag het Pencil Museum, dat misschien wat verouderd was, maar daarom niet minder leuk.
Op de kerstmarkt lagen wat échte rendieren om geld op te halen voor een goed doel en ik, met mijn zwakte voor dieren en alles wat met kerst te maken heeft, heb meteen een goede daad verricht door het losgeld dat ik in mijn portemonnee had te doneren. Op de markt zelf heb ik wat kerstinkopen kunnen doen en daarna keerde ik moe maar voldaan terug naar Manchester.
De dag daarna was het 5 december, wat betekende dat heel Nederland natuurlijk in teken stond van Sinterklaas. Thuis deed ik nooit aan Sinterklaas, maar omdat er in Engeland toch echt een gebrek aan Echt Hollands Gedrag is, besloten Marijn, Nicole, Suzanne en ik dat we toch echt lootjes moesten trekken voor een heus kerstfeest, inclusief gedichten, pepernoten en gevulde speculaas. Dat zorgde voor een avond vol hilariteit en ik ben nu al in het bezit van een fotoboekje met foto's van mijn tijd hier.
Die week moest ik ook mijn laatste essay inleveren, wat betekent dat ik bijna 10.000 woorden heb geschreven voor cijfers. Over die cijfers gesproken, ik heb al wat punten terug, en ze zijn prima, maar het puntensysteem hier is nogal raar dus ik weet niet precies hoe ik ze moet omrekenen naar Nederlandse waardes. De week erna waren de laatste colleges, wat betekende dat ik al afscheid moest gaan nemen van wat internationale studenten (vooral Amerikanen) die eerder terugkeren naar huis. Dat was toch wel even confronterend, want dat betekent dat het eind van mijn tijd in Manchester toch wel erg dichtbij komt.
Dat weekend stond in teken van kerstmis, omdat in de week erna iedereen naar huis zou vertrekken. Wij hebben met zijn vijven een heerlijk kerstdiner gekookt, met heerlijke groentes en aardappelen en een lamsbout uit de oven, zogenaamde pigs in blankets (worstjes met bacon, iets écht Engels), zelfgemaakte appelcompôte, stuffing (wederom iets heel Engels, ik vind het afschuwelijk) en mulled wine. Om het echt in stijl af te sluiten had Mel voor ons een quiz gemaakt, en ondanks de hoeveelheid wijn die we al ophadden wonnen Suzanne en ik glansrijk (sorry Nicole & Marijn ;) )
De dagen daarna waren rustig. Al mijn (niet-Chineze) huisgenoten vertrokken zondag en maandag voor een maand naar huis, dus ik had mijn flat zo goed als voor mijzelf. Donderdag was het dan zover: ik ging voor 5 dagen terug naar Nederland. Ondanks de drukte op Schiphol verliep de vlucht goed. Simon stond mij met een ballon op te wachten en het was fijn om elkaar na twee maanden weer echt te kunnen zien. Helaas vond ik het van minuut één heel stom om weer in Nederland te zijn. Wát zijn Nederlanders asociaal, zeg. Gelukkig heb ik dat weer kunnen verzachten door een bliksembezoek aan Artis (Mumba!). Op zaterdag vertrokken wij naar Breda om op kerstavond ons eerste kerstdiner te eten en cadeautjes uit te pakken met mijn ouders, Rowdy en Sélène. Eerste kerstdag bracht ik door bij mijn familie, op tweede kerstdag gingen we naar Haarlem en de dag erna was het alweer tijd om terug te keren naar Manchester.
Toen ik in het vliegtuig stapte was ik toch wel opgelucht en nu ik weer in mijn vertrouwde kamer ben helemaal. Dat morgen Christina, Femke, Simon en Thalita naar Manchester komen om nieuwjaar te vieren helpt ook: ik heb gelukkig nog een maandje hier.
